وضعیت: «در حال ویراستاری»
مرجوحه marjuhe [<از عربی مرجوحة>]
(صفت) ۱. ← مرجوح۱.
ق۸. در بیان اموری که رعایت آن بر مفسّران لازم است ... اول فضیلت سوره و خواص آن ... پنجم تصویر معنی به‌حسب آن ترکیب اولاً بر وجهی که در فهم آن کلفت و تقدیر کمتر باشد و به عقل و نقل نزدیک‌تر و بعد از آن اشارت به معانی محتمله و تأویلات مرجوحه (شمس‌الدین آملی، ۱/۳۷۱) ║ ق۱۴. این استدلال ضعیف می‌باشد، چه حلیت متعه به اجماع شیعه ثابت شده‌است، یعنی: اجماع مخصص آیه می‌شود در حلیت آن و مجاز مشهور راجح می‌باشد بر حقیقت مرجوحه بر فرض تسلیمش (ابوالقاسم یزدی، ۲/۶۸۳) ║ ۱۳۷۳ش. شرح زیارت امین‌الله: ... عقبهٔ ششم: تبدیل افضل به مفضول است. عبادات مرجوحه را در نظرش مزین کرده و او را از طاعات افضل محروم می‌کند (محمد محمدی گیلانی: پاسدار اسلام، ش۱۵۳/۱۳)
۲. ← مرجوح۴.
ق۱۱. روی او را کعبهٔ مرادات و قبلهٔ حاجات دانانیدند و بعضی روایت مرجوحه و عمل مریدان بعضی مشایخ هند را در این باب متمسک آوردند (بداؤنی، ۲/۱۷۹) ║ ۱۳۲۳ش. میان علماء اعلام نسبت‌به مستفاد از فقرهٔ سیم از روایت این است که ارتکاب مکروهات و بعض نقایص مرجوحه و بعض عادات متعارفه از دائرهٔ مراد شارع خارج بوده و به عالم عدالت معتبره لطمه‌ای نخواهد رسانید (جواد تارا: مجموعهٔ حقوقی، ش ۲۶۹/۹۲) ║ ۱۳۹۴ش. منکر معنای خلاف معروف را دارد و عبارت است از هر فعل قبیح و عمل ناروایی که مشتمل بر صفت مرجوحه و نامطلوب است (محمدامین مبلغ دایمیردادی: پویشی در علوم انسانی، ش۷/۸۵)