وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌سبیل ebnesabil, -ebno- [<← ابن + -ِ (کسرۀ اضافه؛ ← ا۱) + سبیل>]
⇅ ابنالسبیلیک..
ق۵. او را ابن‌سبیل گویند از بهر مناسبت او را با راه، چنان‌که ابناء دنیا و ابناء آخرت را گویند (سورآبادی۱، ۱/۱۵۴) ║ زکات ... در این روزگار سه قوم کمتر یابند: غازی و مؤلّفه و عامل زکات؛ اما فقیر و مسکین و مُکاتب و ابن‌سبیل و وام‌دار یابند (غزالی۱، ۱/۱۹۱) ║ ق۱۰. مراد از ابن‌سبیل آن کسی است که او را مالی در وطن خود باشد و در آن مکانی که او در آنجاست هیچ نداشته باشد (خنجی۲، ۲۴۹) ║ ق۱۳. خمس ... به شش قِسم منقسم می‌شود: سه سهم آن از امام ... و سه سهم دیگر از ایتام و مساکین و ابن‌سبیل است (نوری، ۳/۶۵) ║ ق۱۴. صوفی گفت ... من ابن‌سبیل هستم و مسکین نیز می‌باشم ... و تو مرا از حق خود منع کردی (ملا حبیب، ۱۷۲) ║ ۱۳۴۰ش. پاسبانی که در شناختن ابن‌سبیل استاد شده بود، با لحنی پدرانه و یتیم‌نواز باغ گلشن را نشان داد (مهاجر، ۱۶۵) ║ ۱۳۷۱ش. بازماندگانش ... چاره‌جویی‌ها می‌کردند ... اطعام فقرا و مستمندان ... رسیدگی به ایتام و مساکین و ابن‌سبیل (شهری۱، ۳/۲۶۸)