وضعیت: «در حال ویراستاری»
سرشته‌شده sereštešode
یک. (صفت) ۱. (چیزی یا کسی) که به وسیلۀ امری معمولاً معنوی دربرگرفته و فراگرفته شده‌است.
ق۶. شاه میرانیان نظام‌الدین / آن سرشته‌شده به رحمت ناب (سوزنی۲، ۱۷)
۲. (چیزی) که با ماده‌ای دیگر آمیخته و مخلوط شده باشد.
ق۱۳. برای یک برّه ده‌یک از آردِ سرشته‌شده به یک‌ربع هینِ روغن حل‌شده (فاضل همدانی۱، ۱۵۹)
دو. (اسم) مخلوط و ترکیبی که از آمیخته شدن دو یا چند مادۀ دیگر ساخته شده باشد.
ق۶. عجب‌تر از [حالِ عقیل] این است به شب به سردرآینده‌ای که به سر درآمد ما را به هدیۀ درپیچیده‌ای در باردان او، و سرشته‌شده‌ای [یعنی حلوایی] که دشمن داشتم آن را؛ گوئیا که سرشته‌اند به آبِ دهن ماری یا قیِ آن (ترجمۀ نهج البلاغه، ۲/۱۴۵)