وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دقیقطبع daqiqtab’ [جمع: دقیقطبعان]
یک. (صفت) دارای قدرتِ فهم چیزهای ظریف؛ خوشذوق و نکتهیاب.
ق۱۰. شاعران دقیقطبع درباب ریش وی معانی غریب میبافتند و به پاکی فکرت موی میشکافتند (واصفی، ۲/۱۴۳) ║ ق۱۴. عاقبت کاری کرد که بعضی ناملائمهای روحانی نجمالملک تندهوش دقیقطبع را از مشاغل علمی رنجانید تا وجود بانمودش عاطل و بیثمر ماند (ابوالحسن ذکاءالملک: فرهنگ ایرانزمین، ش۲۰، ۳۸۹)
دو. (اسم) ⇅ دقیقطبعیک..
ق۱۲. دقیقطبع بَرَد پی به تکههای {نکتههای؟} دقیق / فسانة کمر یار از دهن بشنو (تأثیر، ۶۸۱) ║ بر دقیقطبعان دقیقهرس و آفتابضمیران صبحنَفَس ظاهر است که ... (مهدی استرآبادی، ۶۳۸)