وضعیت: «منتظر ویراستاری»
سبیل‌ازبناگوش‌دررفته sebil’azbanâgušdarrafte
(صفت) (درمورد مرد) دارای سبیل های بلند که به دو طرف صورت کشیده شده است.
۱۳۰۹ش. احمدک... چشم‌هایش را باز کرد دید یک درویش لندهور سبیل‌ازبناگوش‌دررفته بالای سرش است، درویش گفت: تو کجا این‌جا کجا؟ (هدایت۴، ۱۱۵) ║ ۱۳۴۴ش. برقِ شمشیرها درپسِ جنگل می‌درخشید. اسواران قزّاق راه می‌سپرد. افسرِ تازه‌سال درپیش و سواران سبیل‌ازبناگوش‌دررفته به‌دنبال (به‌آذین۵، ۱/۴۷۳) ║ ۱۳۷۹ش. آق‌داداش سبیل‌ازبناگوش‌دررفته، خشتک‌ِ شلوار نزدیکِ زانو، باد زیرِ بغل... . ننه را صدا می‌زد (چهل‌تن۱، ۵۲)