ابتث

وضعیت: «تأییدشده»
ابتث ‎abtas‎ [<عربی>؛ (فارسی‌زبانان چهار حرف پ، چ، ژ، گ را به حروف الفبای عربی افزوده‌اند. در فارسی ترتیب چهار حرف آخر ن، و، ه، ی است)]
(اسم) مجموع چهار حرف اول الفبای عربی (ا، ب، ت، ث) که ترتیب فعلی آن چنین است: ا، ب، ت، ث، ج، ح، خ، د، ذ، ر، ز، س، ش، ص، ض، ط، ظ، ع، غ، ف، ق، ک، ل، م، ن، ه، و، ی ؛ قس: ابجد.
ق۵. حُروفُ المُعجِمَ وَ حُروفُ التَهَجّیِ اب‌ت‌ث (ابوالفتح میدانی، ۳۹) ║ ق۱۰. در بیان رسم‌الخط کوفی ... به‌ طریق ابجد ... در بیان خطوطی که حکما وضع نموده‌اند ... به‌ طریق ابتث و به ترتیب آن (رستمداری، ۳۳۵) ║ ۱۳۴۰ش. حروف بر دو قسم است: مفرده و مزدوجه. مفرده عبارت است از ابجد مشهور و مزدوجه عبارت است از الفبایی که به ترتیب ابتث (یعنی الف، با، تا، ثا، الخ) تعلیم اطفال می‌نمایند (جمالزاده: یغما، ش۱۵۹‏/۲۹۹‏) ║ ۱۳۶۸ش. قلم شجری یکی از ... خطوط مفتاح و رموز اقلامی است که دانشمندان سلف برای مکتوم داشتن اسرار مخفیه از نااهلان ضمن آثارشان به ترتیب حروف ابتث نگاشته‌اند (محمدرضا فخرالدین نصیری امینی: گنجینۀ خطوط، ۱۹۱) ║ ۱۳۷۹ش. سبزچشم ... حروف‌هایی به‌ ترتیب حروف ابتث نوشته‌است (محمود۲، ۲‏/۹۷۷‏)