فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کلاشیدن

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کلاشیدن ‎kalâšidan‎ [بن مضارع: کلاش۱؛ (گونۀ خراشیدن یا برساخته از کلّاش و به معنی کلّاشی؟)]
(فعل متعدی) خراشیدن و پاک کردن ته ظرف غذا با قاشق یا مانند آن.
۱۳۲۶ش. رُب و گردوی ته قاب فسنجان نکلاش / آب از چشمه چو کم گشت، گِل آید بیرون (تقی دانش، ۲‏/۱۲۰‏)

معنی کلاشیدن | فرهنگ جامع زبان فارسی