وضعیت: «در حال تأیید»
مسجع mosajje’ [جمع: مسجعان]
(اسم) (ادبیات) کسی که سخن خود را به سجع بیاراید یا در آن سجع به کار برد.
ق۷. قاضی اوش از جمله مسجعان لطیف‌طبع نیکوسخن بوده‌است و او را در این باب کتابی است (عوفی۸، ۱۵۰) ║ از پیری شنیدم که یکی از گدایان استاد و مسجعان لطیف‌طبع به شهر نیشابور آمد (عوفی۸، ۱۴۸)