وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحور۱ sohur
(اسم) خوردن سحری پیش از آغاز روزه.
ق۵. سنّت‌های روزه نیز شش است: تأخیر سحور و تعجیل افطار به خرما یا به آب پیش از نماز ... (غزالی۱، ۱/۲۱۰) ║ ق۶. سنت‌های روزه: تأخیر سحور است، و تعجیل فطور... و سواک دست بداشتن بعداز زوال، و درجمله خیرها کردن چون صدقه دادن و قرآن خواندن (میبدی، ۱/۴۸۸) ║ ق۷. این ورد پنجم است و سحور در این ورد مستحب و این آنگاه باشد که از طلوع صبح بترسد (مؤیّد خوارزمی، ۱/۷۲۹) ║ ق۸. وظیفۀ سنت سحور را به شربتی آب رعایت می‌فرمودی (ابن بزّاز، ۸۹۲) ║ ق۹. به شام روزه نَمِشک و رطب مقدّم دار/ که هست چربه و دوشاب از برای سحور (اطعمه، ۴۱) ║ ق۱۰. ز حرص نعمت عصیان که زهر معنوی است/ بدون صوم کند نفس زله‌بند سحور (عرفی، ۲/۱۱۱) ║ ق۱۱. همیشه در رمضان تا ز خواب برخیزد/ یکی برای صبوحی یکی برای سحور ـ زمان عمر محبّان و دشمنانت باد/ چو آخر رمضان و چو اوّل عاشور (سلیم تهرانی، ۴۸۰) ║ ق۱۳. وقت سحور است، به خوردن تریاک و توپ امسال خیلی مانده‌است. {فرهادمیرزا معتمدالدوله ـ ۱۳} (آرین‌پور۱، ۱/۱۶۳) ║ ق۱۴. دو به ظهر بلند از خواب شده، حالتم قدری از امتلاء سابق و امتلاء مجدد از افطار و سحور کسل، دل‌به‌هم‌خوردگی مختصر (محمد کمره‌ای، ۱/۲۷۴) ║ ۱۳۲۶ش. در ماه روزه افطار با شبچره چه نیکوست/ آن‌گه سحور و ورد بوحمزۀ ثمالی (تقی دانش، ۱/۶۱)