فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سل

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سل ‎sall‎ [فعل همایند: نمودن]
(اسم) (درمورد شمشیر) بیرون کشیدن آن از غلاف.
ق۱۲. از هنگامی که مهر لماع، به تیر پَرتاب پُرتاب شعاع، قلعۀ زمین را تسخیر می‌نمود، تا اوانی که شام خون‌آشام سل سیوف مهندۀ سیوف ظلام از نیام انظلام می‌فرمود، از طرفین، سفیر تیر جگرگداز در گذار و التهاب نایرۀ گیر و دار در کار بوده (محمدابراهیم نصیری، ۱۳۶) ║ باید که بی‌ شایبۀ ریب و ریا، سل‌ سیف وغا به روی اعدای دغا نموده و زنگ وجود ایشان را به مصقل تیغ مصقول، از صفحۀ جهان زدود (محمدابراهیم نصیری، ۱۳۹) ║ ایلبارس‌ خان از خوارزم رزم‌خواه گشته، بعد از ورود موکب والا به خارج قلعۀ هَزاراسب، با چندهزار اسب سوار بُسْل بُسلاً لهُم به سلّ سیف دلاوری پرداخته، توسن مناقَدت و مُناهَدت برانگیخت (مهدی استرآبادی، ۵۲۰)

معنی سل | فرهنگ جامع زبان فارسی