وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفلهخر seflexar, so- [جمع: سفلهخران]
(صفت) ۱. (درمورد کسی) که به سبب دونهمتی یا نداشتن قدرت تشخیص طالب جنس نامرغوب است.
ق۷. روزِ بازارِ گهر را چه کسادی باشد / گر نداند ز خری قدرِ گهر سفلهخری (اسفرنگی، ۴۹۹) ║ زنهار ببُر ز صحبتِ بیهنران/ مفروش گهر به عشوۀ سفلهخران (اسفرنگی، ۷۴۲)
۲. (مجاز) (درمورد کسی) که به افراد پست و فرومایه ارزش و بها دهد.
ق۷. از گشادِ طعنِ مشتی گاوسارِ سفلهخر / تیرباران کرد محنت بر دلِ افکارِ من (اسفرنگی، ۴۲۸) ║ کوچ کنم زین رباط و سفلهخران را / منتظرِ شادی وداع ندارم (اسفرنگی، ۶۴۷)