سبیلو

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
سبیلو ‎sebilu‎
‌یک‌. (صفت) (درمورد کسی) که سبیل دارد.
ق۱۳. رسیدیم به اسکله انزلی... محمدتقی میرزا حاکم خمسه، حاجی عموی سبیلو. اشخاص غریبی پیدا شدند (ناصرالدین شاه۵، ۳۸۵) ║ ۱۳۰۹ش. این رقعه را نوشته، دادم حسن سبیلو که از اهل قریۀ بخ پشتکوه و شخصاً نوکر خودم بود، ببرد محمدآباد بدهد به آقا علی (نواب رضوی، ۱‏/۱۱۸‏) ║ ۱۳۴۰ش. مردِ سبیلویی... کتش را رویِ شانه‌اش انداخته‌بود و سیگار زیرِ لبش بود (صادقی، ۲۸) ║ ۱۳۶۲ش. صدای مرد سبیلویی بلند شد: نه، من با شما موافق نیسم (میرصادقی۲، ۱۴۳) ║ ۱۳۸۳ش. نعیم سینی زیرِ بغل دست‌مال دستش را کشید رویِ قفسة پرونده‌ها، زیرِ عکس مرد سبیلو و سرخس پرپیچ‌وتاب (پیرزاد۲، ۱۱)
‌دو‌. (اسم) ⇅ سبیلو‏‌یک‌..
ق۱۴. زن نایب‌الحکومه همان سبیلو بود، بعضی زن‌های پیروپاتال دیگر هم بودند (ناصرالدین شاه۳، ۱‏/۱۹۲‏) ║ ۱۳۴۳ش. آن سبیلوئی که جا دارد به درب صادرات/ سبلت او کار زنجیر نواقل می‌کند (روحانی، ۱۸۴) ║ ۱۳۶۳ش. یکی از سبیلوها برگشت: اسلحه پیدا نکردیم. فقط نارنجک پیدا کردیم (نجفی ـ سیدحسینی، ۳۰۱) ║ ۱۳۷۹ش. ـ سیفی. سیف‌الله. ندیده‌بودی‌اش انگار. دیده‌بودی؟ ـ همون سبیلوه؟ ـ آره آره. همون. یادته؟ انگار هنوز عروسی نکرده‌بودیم. یک‌هو غیبش زد (اخوّت۲، ۱۳۶)