سفل

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفل ‎sofl‎ [املای دیگرِ ثفل]
⇐ ثفل.
ق۵. چیزی را که از باقی خوردنی‌های جانوران بازماند و از راه زیر بیاید، سفل خوانند. اشکره‌داران آن را اهار خوانند (ابوالحسن نسوی، ۸۱) ║ ق۹. کسبه: سفل چیزی که از او روغن گرفته باشد (محمد بن عبدالخالق، ۲‏/۱۱۱۵‏) ║ ق۱۳. الحاصل، هرقدر سفل انگور که در حوض اول باقی مانده، راه ناودان را محکم نمایند، به‌قدرِ وزن آن یا کمتر آب در آن ریخته، به‌قدرِ دو ساعت آن را لگد نمایند (نوری، ۲‏/۵۱۴‏) ║ ق۱۴. خربزۀ او نوعی از خربزۀ قم است که رنگ پوست او زره‌دار است ... و اگر مغز او را بفشارند یک من خربزه دو سیر سفل باقی نمی‌ماند (ارباب، ۵۱) ║ گندم سبوس چون تقریباً حاوی تمام فسفات‌های گندم است، لهذا قوّت آن از آرد زیادتر می‌باشد ... نان سبوس چون به‌وساطت تارهای سلولی‌اش تشبیه و تحلیل‌ناپذیر است و بنابراین سفل زیادی دارد، به جهت مبتلایان به یبوست مزاج صلاحیت دارد (ناصرالحکما، ۶۷) ║ ۱۳۷۱ش. عود ... مضرِ حالِ گرم‌مزاج‌ها و صفراوی‌ها و رفعِ ضررش را کافور و سکنجبین می‌کند. و مضرِ سفل (غذای داخل معده) و مقعد و مصلحش خوردنِ صمغِ عربی و گلاب می‌باشد (شهری۱، ۵‏/۳۸۰‏)