شرک

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
شرک ‎šarak‎
(اسم) ابزاری که برای شکار حیوانات، خصوصاً پرندگان، استفاده می‌شود؛ دام و تله.
ق۶. شتر گفت: به شرک چکاوک، باز نتوان گرفت و به حبال ببر هزبر صید نتوان کرد؛ خدیعت کبار به‌خلاف ختل صغار است (محمد ملطیوی۱، ۴۵۰) ║ ق۷. در سر نون و دال عمْر ازپس خا و نون و ها/ شُکر که مرغ همّتم جَست به جهد از این شرَک (لویکی، ۱۸۸) ║ ق۹. از این حال تعجب می‌کردم که چگونه طایفه‌ای از امت بهترین پیغمبران باشند و به نور هدایت او از ظلمت ضلالت رهیده و از شرک شرک که زندان دوزخ است به عزّ اسلام که بستان بهشت است رسیده با خاندان او چنین بیدادی‌ها کنند؟ (حافظ ابرو۴، ۱‏/۳۳۵‏) ║ ق۱۰. به جان روشن‌روانانی که از بقایای ظلمت جبلت و خبایای زوایای طبیعت مخلص و مصفّی گشته‌اند و از شَرَک شرک و مطمورۀ هوا منفلت و مخلی شده و از سرِ همت آستینِ رد بر عالم حدوث افشانده و آیات وداع بر أطلال و رسوم جهان خوانده، که این نقل برخلافِ راستی کرده‌اند (حافظ حسین، ۱‏/۳۲۹‏) ║ ق۱۲. روسیّۀ روسیه نیز از راهِ شرک نصب شَرَکِ اغتیال و اختتال و احتبال حبائل احتیال و اختبال نموده، به اونیۀ نیّة و همّت نیه دنیّة بادپایِ مِرزاب را به دارالمرز آب رانده از رویِ دریا با توپ‌های آتشین‌دَم آمده خاک رشت و رشتِ لاهیجان را به‌ باد دادند (مهدی استرآبادی، ۱۶۶)