وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفله‌وش seflevaš, so-
← سفله۱.
ق۱۰. روی زردت نشود سرخ ز جام هوسی / کز کف سفله‌وشی سیلی منت نخوری (عتابی نجفی: تاریخ ادبیات در ایران، ۵/۸۱۷؛ فردوس، ۱۳۷۸ش) ║ ق۱۲. از صولت یلان انتقام‌کش و صدمۀ سواران برق‌پویه ... شکستی افحش ... بر آن قوم سفله‌وش افتاده، فرار و دیگرباره قدم‌فرسای اوراد نشیب و فراز گشتند (نامی اصفهانی، ۳۳) ║ گروهی از بهایم‌سیرتان کوهستان و بعضی از اراذل رجال کرمان و برخی سفله‌وشان که پیوسته در طلب شورش و همواره در تمنای غوغا می‌باشند، همداستان گردیده (نامی اصفهانی، ۱۱۸)