فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرنوال

وضعیت: «تأییدشده»
ابرنوال ‎abrnavâl‎ [<← ابر۱ + نوال>]
(صفت) (مجاز) بخشنده و سخاوتمند.
ق۵. ای زمانه‌توان گردون‌قدر / خسرو بحرطبع ابرنوال (مسعود سعد، ۱‏/۴۳۸‏) ║ ق۶. نه بحر و بحرعطا و نه ابر و ابرنوال / نه چرخ و چرخ‌علوّ و نه کوه و کوه‌جگر (ادیب صابر، ۱۵۴) ║ ابرنوال بحرکف، مهرمحلّ مه‌شرف / پاک‌ضمیر پاک‌دین، خوب‌لقای خوب‌ظن (عمادی، ۱۴۵) ║ ق۷. ز خشکسال حوادث بنالم و یابم / ز کلک ابرنوال وزیر (همگر، ۱۷۶)

معنی ابرنوال | فرهنگ جامع زبان فارسی