وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشت‌آمیز vahšatâmiz
(صفت) ۱. (کسی) که از مردم دوری می‌کند و از آنان گریزان است.
ق۶. آن وحش‌نشین وحشت‌آمیز/ بر یاد که می‌کند زبان تیز؟ (نظامی۴، ۲۶۳)
۲. (سخن و کلامی) که ناخوشایند و همراه با خشم و نفرت باشد و مایۀ آزردگی و رنجش کسی شود.
ق۷. به ام‌المؤمنین عایشه رسانیدند که احنف در حقّ تو سخنان وحشت‌آمیز می‌گوید (عوفی۳، ۸۷) ║ ق۹. امرا در جواب سخنان وحشت‌آمیز گفتند (میرخواند، ۶/۷۹۰) ║ ق۱۰. چون بر مضمونش اطلاع یافت، غضبناک شد و سخنان وحشت‌آمیز و کلمات خشونت‌انگیز بر زبان راند (خواندمیر۱، ۳/۴۹۰) ║ ق۱۱. [رشکی] آن‌قدر سخنان وحشت‌آمیز غیرت‌انگیز نسبت به ذکور و اناث تبریزیان و عدم عصمت ایشان گفت که تبریزیان ... در مقام انتقام شدند (فخرالزمانی، ۸۴۱) ║ ق۱۴. هموطنان خود را به کشتن می‌دهد و بدان حرکتِ وحشت‌آمیز خود تفاخر هم می‌کند (مراغهای، ۱۲۱)
۳. ← وحشتناکیک. ۲.
ق۹. اهوال عظیمه و احوال مختلفه و حوادث وحشت‌انگیز و نوازل وحشت‌آمیز و زلزله و صاعقه روی نموده (میرخواند، ۱/۲۸۱) ║ ق۱۱. اخبار وحشت‌آمیز از جانب خصم به سمع شریف ایشان رسید (فخرالزمانی، ۶۸۲) ║ ق۱۳. چشمانش چنان هول‌انگیز و وحشت‌آمیز بود که زهرۀ انسان را آب می‌کرد (میرزا حبیب۱، ۱۲۵) ║ ق۱۴. جمیع تدابیری که کارآگاهان دوَل تا امروز به‌کار برده‌اند، همه برای حفظ آسایش عمومی و گرفتن جلو همان جنگ وحشت‌آمیز بوده‌است (اختر، ۴/۳۲۵۳) ║ ۱۳۲۹ش. بر ضد من تلگراف وحشت‌آمیز از شیراز به سفارت می‌کند و مرا به ملاحظۀ اینکه تحصیلات من در برلن شده‌است، طرفدار آلمان به قلم می‌دهد (مخبرالسلطنه، ۲۷۱)
۴. (سخن یا رفتاری) که همراه با ترس یا دربردارندۀ ترس و نگرانی باشد.
ق۱۲. عبدالغنی علی کوزایی، ... از اللّه‌یار خان متوحش بود، چند وقت مدارای وحشت‌آمیز کرده، عاقبت پرده از روی کار برداشت (مهدی استرآبادی۲، ۸۹) ║ ق۱۴. اهالی را نوعی به وحشت و اضطراب انداخته‌اند که هر روز به حکومت و جراید تلگرافات وحشت‌آمیز کرده و تقاضای تکلیف می‌نمایند (قبالهٔ تاریخ، ۲۳۰) ║ ۱۳۲۹ش. تلگراف وحشت‌آمیز عین‌الدوله را در موقع حرکت یال‌مارسن به بوشهر یاد کرده‌ام (مخبرالسلطنه، ۲۵۴)