وضعیت: «تأییدشده»
ابلیس‌وار eblisvâr [<← ابلیس + -وار>]
یک. (قید) مانند ابلیس در نادانی، بدخواهی و جز آن‌ها.
ق۴. آن بی‌وفا و غافل غرّه شده به باطل / ابلیس‌وار و جاهل کرده به کفر مبدا (کسایی، ۷۱) ║ ق۶. کآن که ابلیس‌وار تن بیند / همه را همچو خویشتن بیند (سنایی۲، ۲۳۲) ║ ق۷. لجم بیند فوق درّ شاه‌وار / پس ز طین بگریزد او ابلیس‌وار (مولوی۲، ۳/۴۳۹) ║ ۱۳۳۸ش. اگر در خطای خود لجاج بورزیم، آن‌وقت است که ابلیس‌وار مستوجبِ لعنت ابدی خدا هستیم (افغانی، ۹۵)
دو. (صفت) ۱. (درمورد مکر و حیله) که مانند مکر ابلیس است.
ق۸. دو شخص را به تلبیس ابلیس‌وار به اصطبل وزیر معین‌الدین فرستادند (منشی کرمانی۲، ۶۸)
۲. مانند ابلیس در مکر، شرارت و جز آن‌ها.
ق۹. دو شخص را آن مَلاعین ابلیس‌وار به اصطبل وزیر معین‌الدین فرستادند تا سائسی می‌کردند (عقیلی، ۲۵۱) ║ ق۱۲. جان نحسِ ابلیس‌وار خود را به الطاف الهی خواهد باخت (میرزا کلانتر، ۹۹)