وضعیت: «تأییدشده»
ابریشمین abrišamin,abre -šo- [گونۀ دیگر: ابرشمین؛ <فارسی میانه abrēšomēn، ← ابریشم + -ین>]
یک. (صفت) ۱. ⇅ ابریشمییک. ۱.
ق۴. فرا بنی‌اسرایل گفت هرکسی‌که چیزی از این قبطیان بخواهد به‌عاریت، از زرینه و سیمینه و جامه‌های ابریشمین ... (تفسیر طبری، ۴/۱۰۲۵) ║ ق۵. جامۀ ابریشمین و آبِ جام زرین و سیمین ابنای دنیا راست در دنیا (خواجه عبدالله۱، ۱/۱۲۴) ║ ق۶. من آن مرغم که افتادم به‌ناکام / ز پشمین خانه در ابریشمین دام (نظامی۳، ۳۰۷) ║ ق۷. کوفی گفت: پس آن بستر ابریشمین بازافکن تا بخسبد (عوفی۸، ۲۶۸) ║ ق۸. جنازۀ جوانی را با تُتُق ابریشمین و آرایش تمام می‌بردند (افلاکی، ۲/۶۴۲) ║ ق۹. عملۀ فارس و کرمان بر اندازۀ هر موضعی قالی‌های ابریشمین مبسوط گردانیده (عبدالرزاق سمرقندی، ۱/۱۱۱) ║ ق۱۰. کمان‌های پرزور و تیر خدنگ و قماش‌های ابریشمین و دیگر متاع‌های نفیس از طرف دشت ... بدان بلاد نقل کنند (خنجی۱، ۲۰۰) ║ ق۱۱. تمام اسباب‌های آن گنبدخانه را از قندیل و شمعدان ... و قالی‌های ابریشمین و زربفت برداشته به سرهنگان تقسیم نمود (منوچهر نقّال۲، ۲۳۲) ║ ق۱۳. مَهدی زرین، با طنابی ابریشمین، بر آن ستون‌ها بستند (رستم الحکما، ۷۵) ║ میرزا جعفر ... کیسۀ ابریشمین از آن‌ها خریده (میرزا صالح۲، ۸۲) ║ ق۱۴. غالی و سجاده و پاره‌ای از منسوجات ابریشمین [متن: ابریشیمین] ممالک محروسۀ ایران در بلاد خارجه... ازجملۀ مال‌التجارۀ بسیار معتبر بود (اختر، ۵/۳۸۱۶) ║ ۱۳۱۲ش. همۀ لباس ابریشمین خود، همۀ شیفون‌های خود، همۀ روبان‌ها و توری‌های خود را به دخترش آراسته‌بود (مستعان، ۱/۴۸) ║ ۱۳۴۶ش. یک زنگ زرین با رسن ابریشمین از طاق آویزان (چوبک۱، ۱۳۸) ║ ۱۳۷۴ش. رویش با چارقد کهربایی ابریشمین پوشیده می‌شد تا غبار بر آن ننشیند (دولت‌آبادی۲، ۲/۱۰۴)
۲. ⇅ ابریشمییک. ۳.
۱۳۶۹ش. در میان کف دست او و آن پوست ابریشمین بازو هنوز چیزی قرار داشت، چیزی که ضخامت آن از یک برگ کاغذ سیگار بیشتر نبود (بدیعی، ۲۷۱) ║ ۱۳۷۷ش. غبغب ابریشمین و کوهان شیب‌دار چدنی‌رنگش از نیش کنه‌ها خون افتاده بود (شاملو۱، ۴/۱۴۹۵)
دو. (اسم) ⇅ ابریشمینهدو. ۱.
ق۷. کرباس‌ها را درآن عیبۀ پم‌دانه نهادیم و ابریشمین را در گنجینۀ تخم پیله نهادیم (بهاء ولد، ۱/۶۵)