فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دنی

وضعیت: «تأییدشده»
دنی ‎dani‎ [<← دَن «نوعی خُم» + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
‌یک‌. (اسم) (مجاز) شراب.
ق۹. شکّردهنا غمی نداری / دیر آ دنی مغانه درکش (محمود حسینی، ۱۲۰)
‌دو‌. (صفت) منسوب به دن (خم شراب).
ق۱۲. دانای دنی، یعنی فلاطون را نادان دنی داند و دیوجانس را مجانس دیو و دد گیرد (مهدی استرآبادی، ۸۵)

معنی دنی | فرهنگ جامع زبان فارسی