فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سجع‌گو(ی)

وضعیت: «در حال تأیید»
سجع‌گو(ی) ‎saj’gu(y)‎
(صفت) (ادبیات) (کسی) که سخن خود را به سجع بیاراید یا در آن سجع به کار برد.
ق۷. دین ورز و معرفت که سخندانِ سجع‌گوی / بر در سلاح دارد و کس در حصار نیست (سعدی۲، ۱۶۶)

معنی سجع‌گو(ی) | فرهنگ جامع زبان فارسی