فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاه‌سالاری

وضعیت: «در دست علوم انسانی»
سپاه‌سالاری ‎sepâhsâlâr‌i‎ [فعل همایند: کردن]
⇐ سپهسالاری.
ق۴. رستم را به پدر فرستاد تا او را خواهش کند و سپاه‌سالاری لشکر او را دهد تا او این حرب بکند (بلعمی۱، ۵۹۷) ║ ق۵. مدت آن پادشاهی راست شدن و سپاه‌سالاری کردن خود اندک‌مایه روزگار بوده است که در آن مدت وی را چند بیداری تواند کرد (بیهقی۱، ۳۲۳) ║ ق۶. بر آن سپاه که حاتم پیاده‌رو باشد/ تو را دهند کریمان سپاه‌سالاری (مختاری، ۵۲۰) ║ ق۷. معزّالدوله ... پسر خود را سپاه‌سالاری بغداد داد و خود لشکر را جمع آورد (عوفی۳، ۹۵) ║ ق۸. ابوالحارث ... بکتوزون را که امیرحاجب بزرگ بود، به سپاه‌سالاری لشکر به نیشابور فرستاد (رشیدالدین فضل‌الله۱، ۶۵) ║ ق۱۲. از کمال مروت جبلی او را مأیوس ننموده، به خطاب سپاه‌سالاری عساکر ظفرمآثر سرافراز و شادکام فرمودند، اما از ملزومات منصب سپهسالاری جز نام چیز دیگر نداشت (حسینی منشی، ۵۳۴) ║ ق۱۴. اگر ... ایلکان بهادر را در این سفر از میان برگرفتی به جای او سپاه‌سالاری تمام قشون را به تو خواهم داد (خسروی۱، ۲۴۲)

معنی سپاه‌سالاری | فرهنگ جامع زبان فارسی