فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کلوش

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کلوش ‎kaluš‎ [گونۀ دیگرِ گالش]
⇐ گالش.
۱۳۲۷ش. ملاهائی که به سبب بی‌صدا بودنِ کلوش، صاحبش را به «شبروی» (دزدی) عیبدار کرده بودند، اکنون در پی آن افتادند که سبب غرچ‌غرچ کرده صدا برآوردن این کفش را دریابند (عینی، ۲‏/۲۰۵‏) ║ ۱۳۶۸ش. از همین جنس و ترکیب، نوعی به‌ نام کلوش برای مردانِ متعیّن که در زمستان‌ها روکش کفششان می‌شد (شهری۲، ۴‏/۲۱۹‏)

معنی کلوش | فرهنگ جامع زبان فارسی