فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نام‌ونشانی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌ونشانی ‎nâmonešâni‎
۱. ← اسم‌ورسم‏۳ ‌ب‌.
۱۳۱۱ش. از کفش‌دار و از زیارت‌نامه‌خوان‌ها یکی‌ یکی سراغ عزیز آقا را به نام‌ و نشانی گرفتند اثری از او به‌ دست نیامد (هدایت۵، ۷۹) ║ ۱۳۵۶ش. پرسیدم آن شخص بالاخره به هدفش رسید؟ بعد که نام و نشانی‌اش را گفت دیدم بعله چه خوب هم رسیده‌است (دژکام، ۷۶) ║ ۱۳۹۸ش. علّامۀ امینی ۶۶ نفر از دانشمندان اهل حدیث و استوانه‌های روایی اهل سنت را با نام و نشانی دقیق کتاب‌هایشان فهرست کرده‌است (بوربور اژدری - کهساری: پژوهش‌های اعتقادی کلامی، ش۳۶‏/۴۵‏)
۲. ← اسم‌وآدرس.
۱۳۳۳ش. مدیر هتل پس‌ از دریافت نام و نشانی آن‌ها یک شماره به‌ دست یکی از پیش‌خدمت‌ها داد (مدنی۱، ۷۲) ║ ۱۳۴۵ش. به من گفته‌اند اشخاصی که به ایشان تلفن می‌کنند، نام و‌ نشانیشان را بپرسم (عشیری، ۱‏/۱۸۲‏) ║ ۱۳۶۳ش. افسر یا گروهبان نام‌ و‌ نشانی زنی را که در شهری دیده‌ بود به دوستانش می‌داد (براهنی۱، ۱‏/۷۱‏) ║ ۱۳۸۲ش. با مراجعه به صفحۀ اوّل کتاب نام و نشانی ناشر را در لندن یافتم (جعفری، ۲‏/۹۱۴‏)

معنی نام‌ونشانی | فرهنگ جامع زبان فارسی