وضعیت: «در حال ویراستاری»
روان‌گسیخته ravângosixte [جمع: روان‌گسیختگان؛ (مصوب فرهنگستان، ۱۳۹۱، در برابر schizophrenic) ]
(صفت) ۱. (روان‌شناسی) (درمورد فرد، گروه، ذهن، شخصیت و مانند آن‌ها) مبتلا به روان‌گسیختگی ؛ اسکیزوفرن ۱؛ اسکیزوفرنیک ۱؛ شیزوفرن ۱؛ شیزوفرنیکیک. ۱.
۱۳۷۰ش. گریگوری بیستون به توصیف حادثه‌ای می‌پردازد که بر یک بیمار روان‌گسیخته رفته‌است (علاءالدین طباطبایی: فارابی، ش۱۳/۶۵) ║ ۱۳۸۵ش. شاید بتوان گفت نویسندگان آرام‌ترین مضطربان جهان هستند و روان‌گسیختگانی اندیشمند که در بازی نوشتار خلاقیت نهفته در رؤیاهایشان جهان متکثر و چندمنظوره را می‌آفرینند (داریوش معمار: سمرقند، ش۱۳-۱۴/۸۵) ║ مقیاس اندازه‌گیری علایم مثبت با ۳۱ پرسش، چهار گروه علایم بیماران روان‌گسیخته شامل توهّم‌ها، هذیان‌ها، رفتار غیرعادی و عجیب و اختلال تفکر صوری مثبت را اندازه‌گیری می‌کند (میترا خلف‌بیگی و دیگران: روان‌پزشکی و روان‌شناسی بالینی، ش۴۶/۲۳۸) ║ ۱۳۹۷ش. توهّم، هذیان و منزوی شدن در جهانی که تقریباً از تأثیر افراد یا رویدادهای پیرامونی به دور است، افراد روان‌گسیخته را متمایز می‌کند (حمید رفیعی هنر: پژوهه‌های فقهی تا اجتهاد، ش۳/۸۷)
۲. (روان‌شناسی) مربوط یا منسوب به روان‌گسیختگی ؛ اسکیزوفرن ۳؛ اسکیزوفرنیک ۳؛ شیزوفرن ۲؛ شیزوفرنیکیک. ۲.
۱۳۸۷ش. در موزیک‌ویدئوهای پاپ، تبلیغات تلویزیونی و مضامین تبلیغاتی، زمان‌مندی در یک اکنون اسکیزوفرنیک (روان‌گسیخته) منجمد شده (مهرناز شیرازی عدل: زیباشناخت، ش۱۹/۲۴۱) ║ ۱۳۹۵ش. شقاق‌کاوی بر آن است که سوژه‌هایی خلق کند که از بازنمایی تن می‌زنند. آن هم با متحمّل شدن فرایندی روان‌گسیخته (اسکیزوفرنیک) یا قلمروزدایی، یعنی فرایندی که خطوط تفکیک را به کناری می‌نهد (ماندانا منصوری: نقد زبان و ادبیات خارجی، ش۱۶/۲۱)