وضعیت: «در حال تأیید»
سپری‌شونده separišavande
(صفت) ۱. (درمورد کسی یا چیزی) که فانی و تمام‌شدنی است و از بین می‌رود.
ق۵. نفس که او جوهری بسیط است و سپری‌شونده نیست ... ترکیب همی‌کند مر اشخاص را به قوّت‌های خویش (ناصر خسرو۶، ۲۸۵) ║ ق۶. هرکه بر زمین است سپری‌شونده است و باقی ماند خدای تو که بزرگ و گرامی‌کننده است (ابوحفص نسفی، ۲/۱۰۱۲) ║ ق۷. هرچه قسمت‌پذیر بود متناهی و سپری‌شونده باشد (عوفی۱۱، ۱۲۸) ║ ۱۳۷۲ش. برای افلاطون جهان پدیدارهای حسی امری است گذرا و سپری‌شونده (محسن کدیور: کیهان اندیشه، ش۴۸/۲۹) ║ ۱۳۸۵ش. او زیبایی کلی را مطلق و تام و سرمدی می‌دانست و زیبایی جزئی را در دست تغییر و سپری‌شونده تلقی می‌کرد (اصغر فهیمی‌فر: هنر، ش۷۰/۱۱۰)
۲. (درمورد زمان) که می‌گذرد و به پایان می‌رسد.
ق۵. هرچه وجود او را آغازی زمانی باشد، مدت او سپری‌شونده باشد (ناصر خسرو۶، ۳۰۲) ║ ۱۳۸۵ش. ما قول به‌زبان‌نیامدۀ شخصی را باور می‌کنیم که بر ضد دوران سپری‌شونده می‌نویسد و حقیقت‌های ماندگار را دروغین بازمی‌نماید (حسین حسن خان: بخارا، ش۴۸/۹۸) ║ ۱۳۹۴ش. آن‌ها بدین‌سان زمان خطی و سپری‌شونده را به زمان دورانی و تکرارپذیر تبدیل کرده و از رهگذر آن احتیاجات روحی و روانی خود را ارضا می‌کنند (محمد رسولی: علوم اجتماعی (دانشگاه علامه طباطبایی)، ش۷۰/۳۲۰)