فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نیتروژن

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
نیتروژن ‎nitrožen‎ [(نماد: N؛ عدد اتمی: ۷؛ وزن اتمی: ۱۴/۰۰۶۷)]
(اسم) (شیمی) عنصری غیرفلزی، به‌صورت گازی بی‌رنگ، بی‌بو و بی‌طعم که چهارپنجم حجم هوای جوّ را تشکیل می‌دهد و در ساخت آمونیاک، اسیدنیتریک، تی‌ان‌تی و کودهای شیمیایی به کار می‌رود ؛ آزوت؛ ازت‎(azot)‎.
ق۱۴. از تجزیه نمودن هوا استنباط نموده‌اند که صد جزء از هوا مرکب است از بیست‌ویک قسمت اکسیژن و هفتادونه قسمت نیتروژن (محمدحسین افشار، ۲۹۹) ║ ۱۳۳۹ش. اطراف زهره را جو رقیقی ... احاطه کرده که در تجزیهٔ طیفی آثار اکسیژن را نشان می‌دهد، ولی شامل مقدار زیادی گازهای خفه‌کنندهٔ Co۲ و نیتروژن است (مرتضی جلالی: فرهنگ اصفهان، ش۳۲‏/۱۴۱‏) ║ ۱۳۶۶ش. بسیاری از خاک‌های مناطق گرمسیری، آن‌قدر نیتروژن ندارند که بتوانند محصولات سبک‌تر را تحمل کنند (اکتشافات مجدد کشاورزی سنتی: پیام یونسکو، ش۲۰۲‏/۲۴‏) ║ ۱۳۹۶ش. گاز مرداب از حدود ۶۰ الی ۷۰ درصد گاز متان و اکسیدهای کربن، هیدروژن سولفید، نیتروژن و هیدروژن تشکیل شده‌است (لیمویی ـ محبت‌کار: پژوهش ملل، ش۱۷‏/۱۲۸‏)

معنی نیتروژن | فرهنگ جامع زبان فارسی