وضعیت: «در حال ویراستاری»
سندشناسی sanadšenâsi
(اسم) ۱. دانشی که موضوع آن بررسی سند از جنبه‌های مختلف است (معنای سند یک. ۱۶) ؛ سندپژوهی۱.
۱۳۶۶ش. بدینسان می‌توان دریافت که بسیاری از نکات تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران توسط دانش سندشناسی، که فرمان‌ها و احکام در زمرۀ آن است، روشن می‌شود (غلامرضا ورهرام: جستارهای نوین ادبی، ش۷۸/۶۷۶) ║ ۱۳۸۰ش. سندشناسی باید جزو درس‌های رشتۀ تاریخ باشد (عبدالحسین نوایی: رشد معلم، ش۱۵۸/۱۴) ║ ۱۳۹۵ش. جایگاه مهر موضوعی مهم است که در سندشناسی به آن توجه می‌شود (رضا فراستی: نقد کتاب میراث، ش۹-۱۰/۶۲)
۲. (حدیث) دانشی که موضوع آن شناسایی راویان حدیث و بررسی برخی از ویژگی‌های اخلاقی آن‌هاست ؛ سندپژوهی۲.
۱۳۷۵ش. روایت‌های یادشده از دیدگاه سندشناسی به دلیل حضور افراد ضعیف و ناشناس مانند وشاء در سند روایت نخست ... چندان اعتباری ندارند (علی حسین‌زاده: پژوهش‌های قرآنی، ش۵-۶/۲۷۳) ║ ۱۳۸۰ش. پاره‌ای از ایشان هرگونه بررسی یا استدلال بر سر درست و یا نادرست بودن روایات و همچنین دانش‌های ویژۀ حدیث، یعنی سندشناسی (علم رجال) و متن‌شناسی (علم درایه)، را یکسره بی‌فایده می‌شمردند (محمدتقی کرمی: نقد و نظر، ش۲۷-۲۸/۲۴۶) ║ ۱۳۹۵ش. در این نوشتار، احتمالات گوناگون در معنای حدیث لا عدوی تحلیل خواهد شد و صحّت انتساب روایت به رسول خدا از منظر سندشناسی و متن‌شناسی بررسی خواهد شد (محمود کریمیان: علوم حدیث، ش۷۹/۶)