سپوزنده

وضعیت: «تأییدشده»
سپوزنده ‎sepuzande, so-‎ [جمع: سپوزندگان]
(اسم) ۱. کسی که در کارها درنگ و تأخیر می‌کند و آن‌ها را به تعویق می‌اندازد.
ق۶. هم المرجئة: تأخیرکنندگان، سپوزندگان، گروه مرجیان (زمخشری، ۱۹۰)
۲. کسی که با دیگری آمیزش جنسی می‌کند.
ق۱۳. بر آن شد که از دل برآرَد خروش / سپوزنده گفتش چه نالی خموش (یغما، ۱‏/۲۷۰‏) ║ سپوزنده چون کام گرفت و لختی آرام یافت، افسانۀ دزد و آویز شهریارش چشم از دیدن دربست و لب از گفتن بردوخت (یغما، ۲‏/۳۱‏) ║ ق۱۴. زخم نیمور فزون خورده و کم نالیده / با سپوزندهٔ خود سخت برآغالیده (ادیب‌الممالک، ۲‏/۴۵۳‏)