فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شمع

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
شمع ‎šam’‎
(اسم) تیرِ فولادی، چوبی یا بتنی که برای مقاوم‌سازی خاک و پیش‌گیری از فروریختن سقف یا دیوار ساختمان‌، معادن و مانند آن‌ها، به‌صورتِ عمودی یا اریب داخل زمین نصب می‌کنند.
ق۱۳. از درب کلیسا الی درب صحن کوچه از تخته، تازه ساخته‌اند و اطراف کوچه‌ها را شمع نصب کرده، بالای آن را پوشیده و کلاً نیز آن کوچه را سیاه کرده‌اند (میرزا صالح۲، ۳۴۲) ║ ۱۳۴۳ش. منار را از یک طرف شمع زدند، و پای همان طرف را خالی کردند، و بعد لحاف پیچیدند به‌ پای تیرهای شمع، و نفت زدند، و آتش دادند (آل‌احمد۱۱، ۱۴۹) ║ ۱۳۶۰ش. به کمک تیر شمع خمیدگی تیر سر را به وسیلهٔ تخته‌های اتکا افقی‌تر می‌سازند و انتهای فوقانی این تخته‌ها را به چوب شلاقی‌ها میخ می‌کنند (آذرین، ۵۸)

معنی شمع | فرهنگ جامع زبان فارسی