ابنه

وضعیت: «تأییدشده»
ابنه ‎obne‎ [<عربی>]
‌یک‌. (اسم) ۱. بیماری خارش مقعد یا میل و گرایشی جنسی در برخی مردان به مفعول شدن.
ق۶. جماعتی از اهل لغت و شعر ... به زندقه و فسق‌وفجور و لواطه و ابنه معروف بودندی (عبدالجلیل رازی۲، ۱۸۴) ║ ق۷. غالب را خادمی بود ... کامل نام ... ولکن به علت ابنه گرفتار بود (عوفی۷، ۴۲۶) ║ ق۱۰. ظالمان آل محمد ... به مرض ابنه گرفتار بوده‌اند (اسناد شاه طهماسب، ۲۲۵) ║ ق۱۳. جالینوس به مرض ابنه مبتلا بود (تنکابنی، ۶۲۵) ║ هرگاه مویی که بر دُبُر سوسمار نر است بسوزانند و با زیت بساوند و بر دبر مخنث بمالند، ابنه از آن دفع می‌شود (نورالدین جزایری، ۲‏/۳۹۵‏) ║ ق۱۴. نداری ز میراث اجداد و آبا / به‌جز علت ابنه و داء‌ نقرس (ادیب‌الممالک، ۲‏/۸۶۴‏) ║ ۱۳۴۶ش. خیال کرده بود طرف فقط خُل است یا ابنه دارد، ولی دید که وقاحت هم بلد است (آل‌احمد۱۴، ۱۸) ║ ۱۳۶۸ش. ازجمله بیماری‌های پوستی و موضعی یکی بیماری ابنه به‌نامِ علت‌المشایخ ... می‌باشد (شهری۲، ۶‏/۳۴۰‏)
۲. مقعد.
ق۱۱. ای ابنۀ تو چو همّت دون خودت / پرپشم درون او چو بیرون خودت (سلیم تهرانی، ۶۲۶)
‌دو‌. (صفت) ⇅ ابنه‌ای.
۱۳۹۰ش. گفت: مردک ابنه، مگه نگفته بودم دیگه این طرف آفتابی نشی؟ بازم که پیدات شد (اینترنت)
ابنۀ کسی را خواباندن
(مجاز) (درمورد کسی، به‌ویژه مردی، که از نظر جنسی مفعول است) نزدیکی کردن با او.
۱۳۱۲ش. پنجا فوج سیلاخوری هم ابنۀ تو رو نمی‌خوابونه (هدایت۶، ۳۷) ║ ۱۳۸۶ش. احتمالا خودشم یه نیزۀ مخصوص داشته برای کون‌پاک‌کنی و خوابوندن ابنۀ خودش (اینترنت)