ستمکاری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمکاری ‎setamkâri‎ [فعل همایند: کردن]
← ستم‏۱.
ق۴. بگوی که موسی مرا بگرفت و به خانه اندرکشید و با من ستمکاری کرد؛ یعنی زنا کرد (بلعمی۱، ۴۸۵) ║ ق۵. و یار مباشیت یکدیگر را بر بَزَه‌کاری وُ ستمکاری (مائده کوفی، ۳) ║ ق۶. ممکن که به دلداری باشد چو تو در عالم/ باری به ستمکاری همتات نمی‌افتد (اخسیکتی، ۳۶۰) ║ ق۷. بدیدمت نه سرِ آن معاملت داری/ که دست بازکشی یک‌دم از ستمکاری (کمال‌الدین اصفهانی، ۳۳۹) ║ ق۸. مه نامهربان من وفاداری نمی‌داند/ بر اهل دل به‌جز ظلم و ستمکاری نمی‌داند (کمال خجندی، ۲‏/۵۲۰‏) ║ ق۹. چشم سرمست تو ما را به ستمکاری کشت/ دید صد زاری ما را و به صد زاری کشت (قاسم انوار، ۱۰۰) ║ ق۱۰. جفاگستر به فریاد است از او اما نمی‌داند/ که عدل است از سلاطین بر ستمکاران ستمکاری (محتشم، ۱‏/۵۶۲‏) ║ ق۱۱. از طالع دون بود کلیم آنچه کشیدی/ هنگام ستمکاری دوران نرسیده (کلیم، ۵۳۶) ║ ق۱۲. ای ستمگر پیش از این مشق ستمکاری مکن/ تا وفاداری توانی کرد خودداری مکن (تأثیر، ۷۷۳) ║ ق۱۳. بارخدا را در همه کار و همه جای پای‌مرد و دستیار دانید و چنان پوئید و گوئید که از میانه‌روی و داد بر کران نپائید، و با ستمکاری و بیداد در میان نیائید (یغما، ۲‏/۱۱۴‏) ║ ق۱۴. به اندک زمانی نام دزدی و دروغ و تهمت و ستمکاری از فارس برخاسته گردید (حسن فسایی، ۱‏/۸۵۸‏) ║ ۱۳۰۸ش. تصمیم گرفتم با تمام آن مصائب و بلایا بسازم و تحمّل کنم تا ببینم پایۀ جنایات و ستمکاری‌های بشر دوپا تا چه اندازه و چه مقدار است (ربیع انصاری، ۶۳) ║ ۱۳۴۳ش. ز من ظالم‌تری آید کند چندی ستمکاری/ بگیرد جان مسکینان به تردستی و عیاری (روحانی، ۲۸۱) ║ ۱۳۶۸ش. از کژرائی و ستمکاری و نادانی و کم‌مغزی «حضرت اقدس والا»ی سابق خود ... وقوف داشت (زرّین‌کوب۲، ۶۵۹)