وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستونچه sotunče [گونۀ دیگر: استونچه]
(اسم) ۱. چیزی که من از متن می‌فهمم: تنۀ درخت که آن را در اندازۀ کوتاه می‌بریدند و در جنگ برای تخریب پیِ برج به کار می‌بردند.
ق۱۰. پس از بالای حصار، مظفر پادار فرمود تا سنگ و تیر بر ایشان روان کردند. اما ایشان هیچ اندیشه از آن نکردند و خود را به زیر برج رسانیدند و کندن گرفتند؛ و ستونچه‌های درودگران می‌فرستادند و ایشان در زیر برج می‌نهادند. تا نماز پسین، بیست و پنج گز بریده بودند و ستون در زیرش کرده بودند. پس، به در دویدند و پسران گوگرد را گفتند تا آتش بر آن چوبه‌ها زدند (ابومسلم‌نامه، ۲/۴۸۷)
۲. ← ستون کوتاه.
۱۳۲۷ش. خَوازۀ تالار به شکل شیروانی (به شکل بام‌هایی که در جاهای سیرباران می‌سازند) بوده، بر بالای ستونچه‌های قطار که از دو طرف بر لب جویچه‌ها بر روی زیر ستون‌های چیللیکی شِنانده شده بودند، می‌ایستاد (عینی، ۲/۲۱۵) ║ ۱۳۵۶ش. این گنبدرویه‌های جانبی کاملاً ساده است، هیچ‌گونه طاقنما، ستونچه و سایر عناصر تزئینی معماری در آن‌ها مشاهده نمی‌شود (احد پارسای قدس: هنر و مردم، ش ۱۸۴ و ۱۸۵/۳۹) ║ ۱۳۸۲ش. ایوان‌ها در دورۀ ایلخانیان باریک‌تر و مرتفع‌تر شده و ستونچه‌های گوشه به تعداد زیادتر، نزدیک‌تر به هم قرار گرفته‌اند (ابراهیم قزل‌باش: وقف میراث جاویدان، ش ۴۱ و ۴۲/۸۱) ║ ۱۳۹۶ش. ستون‌ها، ستونچه‌ها، دورها و نغول‌ها و مانند آن در معماری ایران سابقه‌ای طولانی دارد و در آثار بعد از اسلام از تنوع بیشتری برخوردار می‌گردد (خواجه‌نوری و دیگران: نخبگان علوم و مهندسی، ش ۵/۲۱۶)