فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رفیق‌دوستی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفیق‌دوستی ‎rafiqdusti,re-‎
(اسم) رفیق‌دوست بودن.
۱۳۲۱ش. در رفیق‌دوستی تاآنجاکه به آب‌ و گاوش صدمه‌ای نمی‌زد، بسیار جدّی و خیلی مؤدب و مهربان و در مجالس، به‌خصوص نزد خانم‌ها خیلی پُرسوکسه بود (عبدالله مستوفی، ۲‏/۱۰۲‏) ║ ۱۳۳۸ش. اگر این مرد، که خارج از محیط خانه در قول و وفا و رفیق‌دوستی معروف همگان بود، نمی‌خواست به‌خاطرِ یک هوس دل آهو را بشکند، باز دراثرِ همین نرم‌دلی اخلاقی وی بود (افغانی، ۲۰۷) ║ ۱۳۷۱ش. همچنین روحیۀ تهرانی: ... ساده‌دلی، خوش‌قلبی، بی‌شیله‌پیله‌گی، روراستی، رفیق‌دوستی، مهمان‌نوازی و غریب‌نوازی (شهری۱، ۳‏/۴۶۱‏)

معنی رفیق‌دوستی | فرهنگ جامع زبان فارسی