فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستدوداد

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستدوداد ‎setadodâd‎ [فعل همایند: کردن]
⇐ دادوستد.
ق۴. ستدوداد مکن هرگز جز دستادست/ که پسادست خلاف آرَد و الفت ببَرَد (ابوشکور بلخی: سروری، ۱‏/۲۱۵‏) ║ ق۵. جنید دکان داشت روزگار چرمینه فروختی سی سال بر آنجا می‌نشست تا خلق پندارند کی ستدوداد می‌کند و هیچ بیع نکردی (خواجه‌ عبدالله۲، ۱۶۲) ║ ق۶. عدل آن است که در ستدوداد راست ستانی و راست دهی (میبدی، ۵‏/۴۳۹‏) ║ ق۷. مصادرات و مطالبات ولات و شحنه بر ایشان پیاپی شد و گرفت‌وگیر و ستدوداد از حد تدارک تجاوز نمود (فرائد السلوک، ۵۲۶) ║ ق۸. ملک‌زاده روزی چند ستدوداد کرد تا احوال‌های نیک بدانست و از اسرار مُلک بررسید (نظام تبریزی، ۳۴۰) ║ ق۹. یکی از جهات انحراف مزاج رشید نسبت به برامکه آن بود که چون بر سریر خلافت متمکّن گشت زمام حلّ‌و‌عقد و رتق‌و‌فتق و بست‌و‌گشاد و ستدوداد امور مملکت و مهام خلافت را در قبضۀ اقتدار یحیی بن خالد برمکی نهاد (میرخواند، ۳‏/۴۳۶‏) ║ ۱۳۳۰ش. این اداره خراب و ضایع گشت / ستدوداد رشوه شایع گشت (بهار، ۲‏/۹۳۲‏)

معنی ستدوداد | فرهنگ جامع زبان فارسی