فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مویزه

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
مویزه ‎mavize‎
← زغال کشمشی.
۱۳۵۰ش. قاصد رفت تو اتاق و سینی حلبی زنگ‌زده‌ای آورد و گذاشت کنار اجاق. شعله‌ها فرونشست و مویزه‌ها نیم‌گرفته شد (محمود۵، ۳۱) ║ ۱۳۶۸ش. یکی از شرایط قلیان خوب بعداز تنباکویِ مرغوب و حال آوردن آن و آتش پخته‌شدۀ (مویزه) آب‌چکان (اشکان) بودن قلیان بود که باید میانه‌اش تا آخر رطوبت داشته‌باشد (شهری۲، ۲‏/۳۱۲‏)

معنی مویزه | فرهنگ جامع زبان فارسی