فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نامور

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نامور ‎nâmavar‎
(اسم) گونۀ دیگرِ نامه‌بر.
ق۴. تو ای نام‌ور زنگۀ شاوران / بیارای دل را به رنج گران - برو تا به درگاه افراسیاب / درنگی مباش و منه سر به خواب {؟} (فردوسی، ۲‏/۲۷۱‏) ║ ق۶. البرید: نامور (ابوالفتح بادی، ۶۲) ║ یکی نامور را گزین کرد و گفت / که با راه تو ایمنی باد جُفت - ببر نامه و پاسخ او بیار / سخن هرچه پرسد تو پاسخ بیار {؟} (ایران‌شاه۲، ۵۵۲)

معنی نامور | فرهنگ جامع زبان فارسی