وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
پوشال pušâl
(اسم) تراشه‌های باریک چوب یا ضایعات حاصل از برش کاغذ، مقوا، ساقه و برگ برخی از گیاهان که برای جلوگیری از ضربه دیدن اشیاء در صنایع بسته‌بندی با پر کردن فضای خالی آن به صورت لایی و در کولرهای آبی برای جذب و حفظ رطوبت و مانند آنها به کار می‌رود.
ق۱۳. و آن را به کاه جو یا پوشال برنج فرش نمایند و بر آنها آب بسیاری پاشند و بشقاب‌های سفالین نازک بر روی آن پوشال‌ها گذارند. و بر هر ده ظرف یک آدم معیّن است و دیگی دارد که در آن آب نیم‌گرم است (عبداللطیف شوشتری، ۴۲۲) ║ ق۱۴. بهجت‌السلطنه... باید بدهید صندوق از چوب کُلُفت محکم بسازند، با پوشال جابه‌جا کنند (فرمانفرما، ۱/۱۳۳) ║ ۱۳۱۲ش. درطرفینِ جاده... کلبه‌های چوبی... با پوشال‌های برنج به‌شکلِ هرم... دیده‌می‌شود... تمام خیابان‌ها و کوچه‌های شهر را گردش کرده... طرز رفتار و کسب آنها را در دفتر بغلی خود یادداشت نموده (مسعود۲، ۱۱۲) ║ ۱۳۲۰ش. نگاهداری پهن ولو به هر مقدار به کلی ممنوع است و باید مدفوع حیوانات فوراً به خارج حمل شود و در صورت لزوم استعمال تخته پهن ممکن است آن را از کاه، پوشال، خاک‌ارّه، کلش و چیزهای دیگری که غیر از پهن باشد، تهیه نمایند (اسناد اصناف، ۲/۷۳۷) ║ ۱۳۵۰ش. تختِ‌خواب از حصیری پوشیده شده‌است. بالای تخت، کنار دیوار، بالش‌ها را گذاشته‌اند که از کتان ضخیم است و توش پوشال چپانده شده (شاملو۳، ۲۷۸) ║ ۱۳۸۲ش. دوزانو روی یک گلیم یا مقداری کاغذباطله و پوشال و یا تشک‌چه، پشتِ پیش‌خوان می‌نشستیم (جعفری، ۱/۱۵۳)