وضعیت: «تأییدشده»
رشیقه rašiqe [صورت عالی: ارشق؛ <از عربی رشیقة که مؤنث رشیق است.>]
(صفت) ۱. ← رشیق۱.
ق۱۰. از بسیاری معانیِ رشیقه که در منظومات خویش مندرج می‌گردانید خلاق‌المعانی لقب یافت (خواندمیر۱، ۲/۶۶۵) ║ ق۱۴. رفع این فساد و تحقیق در این ماده بسته به قوّت قلم معجزرقم و عبارات رشیقۀ حضرتِ عالی است (تربیت، ۳/۱۹۱۳)
۲. (درمورد تحقیق، تألیف و مانند آنها) والا و ارزشمند.
ق۱۳. آن بزرگوار را تألیفات رشیقۀ دقیقه است که همۀ آنها در نهایت فصاحت و بلاغت و جزالت و سلاست و براعت و متانت است (تنکابنی، ۳۰۳) ║ ق۱۴. کتاب لب الحساب و نسخۀ تشریح التقویم و کتاب جوامع الحکم و دیوان قصاید عربیه که از تصنیفات رشیقه و تألیفات انیقۀ جناب نظام العلماء است، در تعرفۀ ایشان عرافی کافی و صافی [و] شافی است (افضل‌الملک، ۵۵) ║ ۱۳۰۷ش. منظومۀ حاج ملا هادی را نزد او درس می‌خواندیم، تحقیقات رشیقه می‌نمود (آقا نجفی، ۱۶۱)