وضعیت: «در حال تأیید»
سجع‌پردازی saj’pardâzi
(اسم) (ادبیات) سخن را به سجع آراستن یا در آن کلمات مسجع به کار بردن ؛ سجع‌سازی.
۱۳۵۰ش. تاریخ در دست این مرد جز دستاویزی برای سخن‌سازی و سجع‌پردازی نبوده و خود او معترف است که قصدش نه تاریخ‌نویسی، بلکه نشان دادن فصاحت و بلاغت بوده‌است (آرین‌پور۱، ۱/۴۵) ║ ۱۳۶۸ش. سجع‌پردازی در نثر البته نوعی تصنّع محسوب است، اما تمام تصنّع رایج در نثر فنی هم بدان محدود نیست (زرّین‌کوب۲، ۵۸۴) ║ ۱۳۹۴ش. [سعدی] ... در نثر به جای اینکه روش فضلای دورۀ خود و ماقبل خود را، که مقامات‌نویسی و سجع‌پردازی و نثر مصنوع و متکلّف بود ادامه دهد، در گلستان نثری معتدل را ابداع کرد (سیروس شمیسا: سعدی‌شناسی، ش۱۸/۵۶)