اباحتیه

وضعیت: «تأییدشده»
اباحتیه ‎ebâhatiy(y)e‎ [<← اباحت + -یه؛ ساختۀ فارسی‌زبانان، از مادّهٔ عربی و به روش واژه‌سازی عربی>]
(اسم) پیروان فرقه‌های معتقد به برداشتن تکالیف دینی و آسان‌گیری و بی‌قیدی در امور دینی‌ یا کسانی که این اعتقاد را دارند.
ق۶. نماز ملحدان و مزادکه و دهریه و فلاسفه و اباحتیه این است (عبدالجلیل رازی۲، ۱۳۶) ║ ق۷. اباحتیه و اهل هوا... بی ‌شیخی و مقتدایی در سلوک این راه شروع کردند (نجم دایه، ۲۲۹)