فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیزه‌دوست

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستیزه‌دوست ‎setizedust‎
(صفت) (در مورد کسی) که جنگ را دوست دارد و از آن لذت می‌برد.
۱۳۴۸ش. فرمان پدر ستیزه‌دوست را ندیده می‌گیرد. خود می‌گوید که به راه پدر نرفتم، زیرا پسر زال بسی رنج‌ها برده است و ایرانیان، بنده و شهریار، از برکت هستی او زنده‌اند (مسکوب، ۴۲)

معنی ستیزه‌دوست | فرهنگ جامع زبان فارسی