وضعیت: «تأییدشده»
اتراب۱ atrâb [هم‌آوا: اطراب؛ <عربی ، اصطلاح قرآنی>؛ (جمعِ تِرب عربی که ظاهراً در فارسی به‌کار نرفته‌است.)]
(اسم) ۱. دوستان؛ نزدیکان.
ق۶. فراق اولاد و اتراب و ترک بلاد و اسباب مشکل است (لمعة‌السراج، ۸۴) ║ ق۷. کسی را که ضدّ این معانی گوید، خاصّه از اتراب و اقران او، از او دور دارند (خواجه نصیر۱، ۲۲۳) ║ ق۸. اخی مصطفی ... آلت جاه و منصبش بیش‌تر شد و به مرتبۀ اکابر رسید و احباب و اتراب او متزاید گشتند (افلاکی، ۲/۸۳۹) ║ ق۱۲. بر ... رای زاکیۀ عیارشناسان رستۀ اصحاب و اتراب مستور نماند که چون محبت خان از نزد خانجان و پیرمحمدخان فرار نمود، در هیچ جا و مکان و منزل توقف نکرده، ... (محمد مروی، ۲/۵۰۴) ║ ق۱۴. حاج آقا علی قاضی بناب عالمی شریعت‌مآب و در آن حدود به نفاذ کلمه و مضاء امر مقدم اقران و اتراب بود (اعتمادالسلطنه، ۱/۳۰۱)
۲. دختران نوجوان.
ق۶. بستانش حدایق است و اعناب / سکانش کواعب‌اند و اتراب (خاقانی، ۱۰۵) ║ ق۷. امیر ارغون ... روزی چند به استیفای لذات با لِدات و اتراب مشغول گشت (جوینی، ۲/۲۴۷) ║ ق۹. ایمن و مطمئن به معاشرت شراب و مباشرت اتراب و ملاعبت لعبتان چین و معانقت دل‌بران زهره‌جبین مشغول می‌بود (اسفزاری، ۲/۳۶۴) ║ ق۱۲. افسر خورشیدآسا از فرق فرقدان‌سا که گوشۀ کلاه بر اکلیل می‌سود، مقبّل شفاه ارض، و وشاح ترائب اتراب تراب گشت (مهدی استرآبادی، ۳۲۱) ║ ق۱۴. زخم بسی خورده بر کعاب و ترائب / در طلب صحبت کواعب و اتراب (ادیب‌الممالک، ۲/۵۴)
۳. همسالان.
ق۷. اتراب همزادان‌اند (مؤیّد خوارزمی، ۲/۸۳) ║ ق۸. در اوایل سن طفولیّت اطفال و اتراب را جمع گردانیدی و ایشان را یوسون و یاساق و شیوۀ گیرودار آموختی (رشیدالدین فضل‌الله۱۳، ۲/۱۲۱۰) ║ ق۱۴. فرزندش ... فعلاً در شرخ شباب است و اعجوبۀ اتراب (اعتمادالسلطنه، ۱/۲۴۲)
ترکیبات: کواعب اتراب