فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌شریکی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌شریکی ‎setamšariki‎ [فعل همایند: کردن؛ نمودن]
(اسم) ستم‌شریک بودن (معنای ستم‌شریک).
ق۱۱. با وجود آنکه فلانی از عدم انصاف و ستم‌شریکی ملک شکایت می‌داشت، در این ایام ضبط خود نموده، حرفی مذکور نساخت (ملکشاه، ۴۹۶) ║ ق۱۲. آب زاینده‌رود را در عرض سال به تمامت محال که حقّابه دارند به نوبه و رسدی که از قدیم‌الایام الی الان معمول و مستمر است به هر محل رسانیده که از اقویا بر ضعفا جبری و تعدّی و ستم‌شریکی واقع نشود (رفیعا، ۲۵۵) ║ ق۱۳. چند نفر معیّن نمودند که رفته بر سر انهاری که اراضی گیلان از آن‌ها شرب می‌نمایند باشند و نگذارند که هیچ‌یک از ملّاک و زرّاع ستم‌شریکی نموده، زیاده از حقّابۀ خود بِبَرند (دولت علیّه، ۱‏/۲۲۶‏) ║ عرض هفتم: در باب ظلم حکام و مباشرین ولایت است که وقت ضبط مراعی و مساعی دیوانی در میان زرتشتی و مسلمانان تفاوت نهاده، ستم‌شریکی کرده، بر این بیچارگان بیش از اندازه ظلم و ستم می‌نمایند (ناصرالدین شاه۵، ۴۶۵) ║ ق۱۴. رسوم ستمکاری و ستم‌شریکی را از فارس برداشته، مرسوم تازه بنا نهادند (حسن فسایی، ۱‏/۸۴۹‏) ║ ۱۳۲۱ش. جمع شدن چند تا از این اتفاقات موجب شد که خواهرها در مواقع خواب ... به شوهر شکایت از ستم‌شریکی کنند (عبداللّه مستوفی، ۳‏/۳۸۷‏)

معنی ستم‌شریکی | فرهنگ جامع زبان فارسی