وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌کننده setamkonande
← ستمگر.
ق۴. نبود خدای که ستم کرد فر ایشان ویک (= وَلکن) بودند ایشان فر تنهای خویششان ستم‌کنندگان (قرآن پارس، ۱۴۱) ║ ق۵. و اما آن کسانی که مؤمنانند و کنند نیکی‌ها تمام بدهند ثوابشان و مزدشان، و خدای تعالی دوست ندارد ستم‌کنندگان (قرآن ری، ۵۳) ║ ق۶. خدای‌تعالی ستم‌کننده نیست بر بندگان (ابوحفص نسفی، ۱/۱۴۴) ║ ق۷. گله می‌کنم به خدای عزوجل چو نالیدن بیمار از گردش روزگار ستم‌کنندۀ دشمن‌داشته (مقامات حریری، ۹۳) ║ ق۸. ظَلُوما: ستم‌کننده [ق:۹۱]. (۷۲:۳۳) (فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۹۸۵) ║ ق۹. ترک می‌کنید آنچه خدای برای شما آفریده‌است از زنان شما بل که شما که گروهی مردمید ازحددرگذرنده و بیدادگر و ستم‌کننده (ابوالمحاسن جرجانی، ۷/۹۵) ║ ق۱۱. مُعْتَدٍ: ستم‌کننده [ق:۱۲۰]. (۱۲:۶۸) (فرهنگنامۀ قرآنی، ۳/۱۳۸۴)