فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سمعاًوطاعتاً

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سمعاًوطاعتاً ‎sam’anvatâ’tan, -tâ’tâ‎ [املای دیگرِ سمعاًوطاعةً]
⇐ سمعاًوطاعةً.
ق۷. آباقاخان فرمود که او را پیش من آورید. گفتند: سمعاًوطاعتاً (سعدی۴، ۸۴۴) ║ ق۸. چون مکتوب امارت به شهر براز رسید، گفت: سمعاًوطاعتاً (ابرقوهی، ۱‏/۲۶۷‏) ║ ق۹. اهالی سیستان فریاد و فغان برآورده گفتند سمعاًوطاعتاً (میرخواند، ۴‏/۲۵‏) ║ ق۱۱. هرگاه مهمّی و خدمتی باشد یکی از مریدان را ارسال فرمایید که سخن شما بر بنده حکم است و سمعاًوطاعتاً هرچه ارادۀ علّیه باشد به‌ تقدیم رسانیده‌ آید (مفید بافقی، ۳، ق۲‏/۶۰۳‏) ║ ق۱۳. کَل گفت سمعاًوطاعتاً! برخاست و همراه خادم روانه شد (آورده‌اند، ۲۵۳) ║ ق۱۴. خاطرت گر هلاک من جوید/ بنده سمعاًوطاعتاً گوید (ادیب‌الممالک، ۲‏/۶۴۷‏) ║ ۱۳۲۳ش. بلند شوید برویم حجره، من چای دَم کرده‌ام، گلوئی تر کنید و ضمناً کلبۀ درویشی و منزل و مأوای محقر ما را هم دیده‌ باشید، گفتم: سمعاًوطاعتاً (جمالزاده۳، ۱۴۶) ║ ۱۳۶۸ش. [بندگان] همراه فریاد سمعاًوطاعتاً انگشت قبول بر دیده نهاده مرخص می‌شدند (شهری۲، ۶‏/۷۰‏)

معنی سمعاًوطاعتاً | فرهنگ جامع زبان فارسی