فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بااستحضار

وضعیت: «در حال تأیید»
بااستحضار ‎bâestehzâr‎
(صفت) (کسی) که درمورد امری آگاهی یا خبر دارد؛ مستحضر.
ق۱۳. شما به‌مراتب بااستحضارتر از ما هستید (فرّخ خان، ۱‏/۲۸۴‏) ║ خدّام عالی از وضع کار آنجا بااستحضار اند (قائم‌مقام، ۲‏/۱۴۰‏) ║ چون بعضی رعایا مربوط در گل گرفتن فالیز و به عمل آوردن تنباکو که اهمّ امور است، نیستند، یا آن‌که فراغت رسیدن به این خدمات را ندارند، از خارج آدم مربوطِ بااستحضار آمده که از عهدۀ این زحمات برآید (نوری، ۱‏/۳۹۷‏)