فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سفله‌نواز

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفله‌نواز ‎seflenavâz, so-‎
← سفله‌پرور‏۱.
ق۶. این‌همه هست مرا غرّه نمی‌باید شد / که جهان سفله‌نواز است و فلک خس‌پرور (رضی‌الدین نیشابوری، ۶۹) ║ ق۷. جهان عمرپردازِ سفله‌نواز است (ابن بی‌بی، ۱‏/۶۲‏) ║ ق۸. به دور دولت این خواجگان سفله‌نواز / امید لذّت و عیش از جهان و چرخ مدار (ابن یمین، ۴۱۵) ║ ق۹. نبوَد منتم از نُه فلک سفله‌نواز / گر به هر روز دو من نان دهدم یک منّان (بدر شیروانی، ۴۲۲) ║ ق۱۰. مرا غمی‌ست از این روزگار سفله‌نواز / که شرح شمۀ آن قصه‌ای‌ست دور و دراز (صدقی: سام میرزا، ۸۱) ║ ق۱۱. دم‌ساز به من چرخ بدآموز نشد / این سفله‌نواز کینه‌اندوز نشد (شاه‌مراد خوانساری: نصرآبادی۱، ۱‏/۴۵۳‏) ║ ق۱۲. چرخ سفله‌نواز را شاه‌اندازی به خاطر رسیده، موکب تازی‌نژاد همایون در زیر پای آن سرور دارادرایت سکندری یافت، پس چابکی کرده به دستگیری تأیید کردگار و عنانداری رایض اقبال سوار، و متوجه کارزار گشتند (مهدی استرآبادی۲، ۲۰۴) ║ ق۱۴. زردگوش و لئیم و دون‌پرور / خس‌پوش {اصل؛ متن: خارپوش} و خسیس و سفله‌نواز (ادیب‌الممالک، ۲‏/۸۵۸‏) ║ ۱۳۳۰ش. دریغ و درد که این روزگار سفله‌نواز / به‌ جای مرغ سخن‌گوی، زاغ بنشانید (بهار، ۱‏/۶۲۲‏)

معنی سفله‌نواز | فرهنگ جامع زبان فارسی