فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتاحت

وضعیت: «تأییدشده»
اتاحت ‎etâhat‎ [<از عربی اِتاحة>]
(اسم) امکان یافتن؛ فراهم شدن.
ق۷. اگر ... روزگار ما را از این مهلک مناصی ارزانی دارد بعداز امکان مهرب و اتاحت گریز، مکان ملاقات و موضع ملتقای ما کدام بقعه باشد؟ (فرائد السلوک، ۱۳۱)

معنی اتاحت | فرهنگ جامع زبان فارسی