فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابزارزنی

وضعیت: «تأییدشده»
ابزارزنی ‎abzârzani‎ [<← ابزارزن + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) ایجاد و حک طرح‌های تزیینی بر روی چوب، سنگ، فلز، گچ و مانند آن‌ها، با استفاده از ابزارها و دستگاه‌های مخصوص.
۱۳۸۷ش. درخصوص تکنیک طرح‌های برجسته می‌توان به دو شیوۀ ابزارزنی و کاربندی اشاره کرد. برای زیباتر کردن اطراف اتاق از خط‌کشی‌های برجسته استفاده می‌کنند (اعظم نوروزی: کتاب ماه هنر، ش۱۲۰‏/۱۰۸‏) ║ ۱۳۸۸ش. کنده‌کاری، خرّاطی و ابزارزنی جزو کنده‌کاری آورده شده‌است، درحالی‌که اصول کار در خراطی ماشینی با اصول کار کنده‌کاری متفاوت است (امیر نظری: رشد آموزش هنر، ش۱۸‏/۵۴‏)

معنی ابزارزنی | فرهنگ جامع زبان فارسی